Ana / Şiir / Ayn

Ayn

Kobane direnişi düşmedi.

yalanın ve zorbanın kemal vakti bu yangın
çığlığın çılgınlığın ağıdın son saati
bunun için bu kuşatma bu kesif kanlı duman

savaşı kaybetmedik, inanmayı kaybettik
mücrim olduk ecrimizin esmer tebessümüne
ölmedik esmer için biz esmeri kurşunla
Bosna'dan Çin Seddine kıbleden gökyüzüne
yedi tepe üstüne yalan üstüne yalan
yalanı yorgan ettik yastığımız korkular
ekinimiz korkular hasadımız kargaşa
dilimiz dimağımız şeytana ipotekli
sıramız geldi çattı haritamız yaralar
bu ırmaklar yalanı yıkamak için oysa
kıtalara diz çöktüren ifritler kapımızda
demirden çatımız yok kapımız eski tahta

Peygamber’den yadigar bu münbit haritanın
ifritler düzeninden çağlarca sakladığı
iki ırmak arasında ağıtlara sarılmış
sütü saf, çayı kaçak, kalbi kırılmış çocuk
bir daha ne kırılır ne eğilir ne esir
damlası dağ eriten serum değmemiş kandan
verilmiş sadakamız kenarda bir duamız
bu bizim son sıramız belki son havlimizdir
kahpe kameraların çekmediği son inat
kızları ölsün diye dua eden Şengal’in
senin çekik gözlerin senin perçemin için
senin al elma düşün senin şimalin için
bunun için bugün için kırılan yemin için

saatte yüz Kerbela namluların ucunda
Kur’an’ın sayfaları Fırat’ın ve Dicle’nin
aşkın ve özgürlüğün tüten parçacıkları
son kuşatma, son yenilgi, deltamızın son ahdi

yalanın ve zorbanın sarışın can havli bu
dört parçadan başlayarak dağlanacak yaralar
ifridin karasına esmer helal tertemiz
kadim ama gencecik yalçın ve tek başına
Arap pınarında dimdik düşen Kürt çocukları

Arap pınarında abdest almış bu Kürt çocukları

 

NOT: Diyarbekir’den yayınlanan Yokuş Yol’a dergisinin 3. sayısında yayınlanmıştır.
yokus_yola

Bunu da okuyun...

Üzülen Kızlara Dua

ağaç olsam, yaslansan, kalbim düşse başına fena mı olur, kalbim zulme alışacaksa

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir